Hengelo in WO II

Hengelo in WO II

 

De Tweede Wereldoorlog

Tot aan de Tweede Wereldoorlog had Hengelo een centrum zoals veel dorpen die zich na de komst van industrie en spoorwegverbindingen stormachtig tot industriesteden hadden ontwikkeld. In het centrum stonden huizen, winkels en zelfs boerderijachtige panden door elkaar langs smalle, bochtige straatjes. Van die oude stadskern is bijna niets meer over. Tijdens de oorlog was Hengelo vanwege zijn ligging op een knooppunt van spoorlijnen en de aanwezigheid van zware industrie regelmatig doelwit van bombardementen.

Op donderdagmorgen 29 april 1943 legden duizenden arbeiders, werkzaam bij de grote Hengelose bedrijven, massaal het werk neer. Het was een goed voorbereid protest tegen het Duitse besluit om alle Nederlandse dienstplichtigen alsnog als krijgsgevangenen naar Duitsland over te brengen. Aanvankelijk verspreidde deze staking, die later bekend zou worden als de ‘April-Mei Staking’ zich razendsnel over Twente. Harde vergeldingsmaatregelen van Duitse zijde stonden een verspreiding van de staking over de rest van het land in de weg. De zwaarste bombardementen op de stad vonden plaats op 6 en 7 oktober 1944. Doelwit van de geallieerde bommenwerpers was de voor de bezetter belangrijke spoorwegverbinding die dwars door de stad liep. Hierbij werd echter ook het centrum zwaar getroffen en er kwamen 112 inwoners van Hengelo om het leven. Eveneens een zwarte bladzijde uit de Hengelose oorlogsperiode is het lot van 167 joodse inwoners, die de oorlog niet overleefden. Op 3 april 1945 werd Hengelo door Britse troepen bevrijd.

Periode van wederopbouw

Door bombardementen waren 3000 huizen, winkels en bedrijven beschadigd. Hengelo was na de oorlog de eerste Nederlandse gemeente die bij de regering een wederopbouwplan indiende. De stedenbouwkundigen stond een stadscentrum voor ogen dat modern was: rechte lijnen, brede straten, ruime pleinen en hoogwaardige architectuur. Veel panden die de bombardementen hadden doorstaan moesten alsnog wijken voor de nieuwe plannen. Hengelo herrees als een typische wederopbouwstad met een mix van sociale woningbouw, moderne bedrijfspanden en stadsvilla’s. Het spoorwegstation werd verlegd in westelijke richting en er werd ruimte gemaakt voor een flink marktplein. Met name rond de markt moest alles opnieuw worden opgebouwd en aan de randen van de stad verrezen nieuwe woonwijken als Klein Driene, de Berflo Es en Veldwijk. In 1963 werd met de opening van het nieuwe stadhuis, een schepping van Prof. Ir. J.F. Berghoef, een belangrijke fase in de naoorlogse wederopbouw afgesloten.

 

 

Deze website maakt gebruik van cookies.

Strictly necessary cookies

Cookies t.b.v. statistieken

Cookies van externe partijen

Meer informatie
Wat vindt u van onze website?